Śmieszne anegdotki z udziałem naszych dzieci ;-)

 Chłopiec  mający problemy z nazywaniem prawa - lewa. Podnosi prawą rękę (dłonią na zewnątrz) i mówi : "To jest moja prawa ręka", następnie podnosi lewą rękę ( dłonią do wewnątrz, tak że kciuki prawej i lewej dłoni wskazują ten sam kierunek)  i mówi " a to jest moja druga prawa ręka"

Syn leżał w szpitalu na chirurgii, nie mogłam z nim być w nocy. Podawały mu coś na uspokojenie, żeby im nie latał- miał  podejrzenie krwotoku wewnętrznego po uderzeniu hustawką. Od 3 r.ż.wychowuję go sama, były pojawiał się sporadycznie, aż w końcu przestał. W tamtym okresie widywał go sporadycznie.

Mały widział, że do chłopca obok przychodzą rodzice. Pewnego dnia babcia chłopca, która nocowała na sali popatrzyła na mnie z troską i powiedziała, że musi być mi ciężko jako wdowie. Pokiwałam głową i poszłam do lekarza prowadzącego po przepustkę, myśląc,że starszej pani coś się pomyliło.

 Już na wejściu do gabinetu, gdzie lekarz badał syna i oglądał zdjęcia widziałam, że coś jest nie tak. Patrzył na mnie oskarżycielskim wzrokiem, głaszcząc po głowie moje dziecko. Najpierw myślałam, że nie wypuści nas, bo coś niedobrego się dzieję, ale ta mina mi nie pasowała. Po czym wypalił, że syn mój mu wszystko powiedział, że jego ojciec nie żyje i jak moglismymu powiedzieć w jakich okolicznościach zginął. Głos mi zamarł.

Jechał  maluchem, zepsół mu się samochód. Wysiadł  i stał przed maską. Wtedy najechał na niego tir. Zeskrobywali go żyletkami nawet z drzew i zbierali kawałki z runa, a na masce malucha były ślady opon tira. Jedyne co mogłam to pokiwałam głową. Jak minął pierwszy szok to wyłam ze śmiechu, najbardziej z zeskrobywania żyletką w promieniu iluś metrów, nawet z drzew. Przy lekarzu słowem niepisnęłam, że to nieprawda.

Młody był tak wiarygodny, że sama prawie uwierzyłam w słowa lekarza. Jak się wytłumaczyć z braku ojca- uśmiercić go.

P.S. Były nie wykazał się ani poczuciem humoru, ani też winy.