Helatacja ALA

Tytułem wstępu: jestem biologiem, nie chemikiem, nie lekarzem. Nie znam świata chelatacji dobrze, wiem tyle, ile osoba z moim tłem wiedzy może dowiedzieć się w kilka godzin spędzonych przy internecie. Tym niemniej myślę, że zebranie tej wiedzy razem w jednym poście, być może zapoczątkowującym wypowiedzi osób bardziej zorientowanych będzie wskazane. Mam nadzieję, że uda się kiedyś namówić kogoś, kto zna się na chelatacji i byłby w stanie rzetelnie opisać temat do stworzenia artykułu na forum. Ale to w przyszłości.

Chelatacja

Chelatacja to reakcja chemiczna polegająca na wyłapaniu cząstek jednej cząsteczki przez drugą inną cząsteczkę. W ten sposób tworzy się jedna wielka cząsteczka, zwana chelatem. Nie byłoby w tym nic fajnego, gdyby nie to, że wyłapywana cząsteczka to może być na przykład jon jakiegoś metalu, który w postaci jonowej jest reaktywny -- czyli może wiązać się z róznymi innymi cząsteczkami i oddziaływać na całe otoczenie, ale po związaniu przez nasz wyłapywacz: jest kompletnie bezbronny. Cały chelat też jest (może być) niereaktywny i w ten sposób można pozbyć się (wyłapać) jakiś związek chemiczny z całej mieszanki związków. Idea jak widać nie jest specjalnie skomplikowana.

Zatem gdy myślimy o chelatacji to tak naprawdę nie mamy na myśli magicznej operacji leczenia tylko operację wyłapania jakiegoś jonu ze środowiska. I to chyba wystarczy do rozumienia mechanizmu chelatacji.

Chelatacja w autyźmie

Gdy już wiemy czym jest chelatacja warto zastanowić się (czysto teoretycznie, na razie bez szukania niczego w google) nad jej potencjalną wartością w leczeniu autyzmu. Są osoby uważające, że autyzm wynik zatrucia organizmu dziecka metalami ciężkimi (szczególnie rtęcią). Sam temat ten był poruszany tutaj na forum. Dam kilka linków

http://www.forumautyzmu.pl/forum/aktualnosci/czy-autyzm-to-zatrucie-rtecia

http://www.forumautyzmu.pl/poradnik/inne/autyzm-szczepionki

http://www.forumautyzmu.pl/forum/aktualnosci/autyzm-mozna-wyleczyc

W skrócie: jest to dość popularna teza, chyba głównie ze względu na wyraźnie wskazanego "winnego" i stosunkowo jasno zdefiniowaną drogę leczenia. Teza ta generalnie nie odnajduje potwierdzenia w badaniach naukowych z tego co wiem, jednocześnie jednak wielu rodziców uznaje tę tezę za prawdziwą i twierdzi, że po zastosowaniu leczenia ich dzieciom jest lepiej. Na szczęście są dostępne testy pozwalające sprawdzić zawartość metali ciężkich w ciele dziecka. Ale o tym jeszcze za chwilę.

Chelatacja w leczeniu

Warto chyba powiedzieć generalnie o tym, kiedy stosuje się chelatację. W medycynie klasycznej z tego co wyrzuca google nie jest stosowana, jest to medycyna tzw. alternatywna. Warto tutaj chyba wytłumaczyć czym rózni się medycyna alternatywna od klasycznej. Żeby jakaś metoda weszła do kanonu medycyny klasycznej musi być gruntownie zbadana i musi być udowodnione, że jest skuteczna w leczeniu. Wynik tej skuteczności musi być powtarzalny i wskazane jest aby był niezależny od tego, czy lekarz stosujący to leczenie wierzy w jego skuteczność czy nie. Zrozumienie mechanizmu leczenia jest tu nieistotne, ważne są efekty. Mierzalne efekty. Gdy pojawia się nowa metoda leczenia, nowy pomysł, rzucają się na nią masy studentów i doktorantów, badając tę metodę na prawo i lewo, inwestując swój czas, w nadziei, że zaraz przed ich nazwiskiej pojawią się literki dr albo prof a ich nazwisko będzie sławne. Jeśli w tej loterii mają szczęście i metoda działa zwykle tak się dzieje i robią karierę naukową. Problem jest, gdy metoda okazuje się nie mieć wyników, albo mieć je nieistotnymi statystyczne (czyli nie mieć wyników). Osoby takie zainwestowały wiele lat życia w badanie czegoś... Można albo przekreślić kilka lat życia i zmienić dziedzinę, albo stać się parszywym cynikiem i kłamać, że metoda działa tylko statystyka kłamie (ha! ileż razy słyszałem na konferencjach że życie to nie statystyka i to, że wyniki nie są statystycznie istotne nic nie znaczy) albo można stracić trzeźwe spojrzenie i dalej być dobrym, wspaniałym człowiekiem, ale po prostu nie dostrzegać jakichś faktów. I tak rodzi się medycyna alternatywna. Która nie ma wstępu do poważnych czasopism, nie jest uznawana przez szerokie grono lekarzy, ale rozwija się dobrze na granicach medycyny, czasem pozyskując nawet duże nazwiska dla swojego rozwoju. Czasem nawet udaje jej się porwać wielkie koncerny, które czują niebywałe zyski przy zerowym ryzyku, jak jest w przypadku homeopatii. To, co łączy wszystkie metody alternatywne to niepowtarzalność wyników. Nie znaczy to, że one nie pomagają. Proszę pamiętać też o efekcie placebo, który jest istotny i o którym tak często zapominają zwykli lekarze. To placebo jest bezcenne i pozwoliło wyleczyć się już niejednej osobie.

Wybaczcie że się rozpisałem tak. Teraz bardziej konkretnie. Gdy szuka się w internecie informacji o stosowaniu chelatacji w leczeniu trafia się generalnie na pomysł wykorzystania jej w leczeniu miażdżycy (to przytłaczająca liczba stron), oprócz tego są kuracje odmładzające, inne choroby krążenia. Głównie oferowana jest chelatacja EDTA, koszty to kilkaset złotych za zabieg, zabiegów trzeba kilkanaście co jakiś czas. Czyli generalnie jest dość drogo. Ale są też inne metody, od kolendry zaczynając na wspomnianym w Twoim poście ALA kończąc -- to są opcje tańsze i znacznie bardziej ocierające się o homeopatię, bo bardziej "nic nie robiące" (tj o bardzo niewielkim działniu, podawanym w bardzo niewielkich ilościach bardzo rzadko).

ALA

ALA jest (podobno) sprzedawany bez recepty, to kwas alfa liponowy, Alpha Lipoic Acid. Przekracza on też barierę krew--mózg, więc działa też w mózgu. Jest chelatorem rtęci. Mechanizm jego działania jest nieznany.

Poniżej jest lista argumentów za i przeciw chelatacji.

Argumenty ZA stosowaniem chelatacji (z użyciem ALA)

1. Jeśli wierzymy, że autyzm jest zatruciem rtęcią organizmu dziecka, jeśli zrobiliśmy badania na zatrucie organizmu dziecka rtęcią i wyszły pozytywnie i jeśli wierzymy, że wyłapanie rtęci pomoże naszemu dziecku prawdopodobnie można się zdecydować. Na forach internetowych które czasem ze zgrozą czytam trafiałem jednak na wypowiedzi rodziców, którzy badali np. dziecku włosy: brak śladów zatrucia rtęcią. Więc badali dalej tak długo, aż wreszcie przekonali sami siebie, że i tak warto zastosować leczenie, bo mimo że nic nie znaleziono to prawdopodobnie rtęć gdzieś tam się sprytnie ukrywa. To dość nieodpowiedzialne. Trzeba pamiętać o olbrzymiej odpowiedzialności jaką jest opieka nad dzieckiem. W przypadku najmniejszych wątpliwości nie wolno ryzykować i stosować tego leczenia na wszelki wypadek.
2. Na forach znalazłem wypowiedzi rodziców, którzy twierdzili, że chelatacja im pomogła. Trudno szacować na ile jest to placebo a na ile nie. Na pewno skuteczność tej metody (w leczeniu autyzmu, nie zatrucia metalami ciężkimi) nie jest potwierdzona naukowo.
3. Gdy stosuje się kwas ALA jest to stosunkowo tania terapia.

Argumenty PRZECIW stosowaniu chelatacji

1. Ponieważ nie jest to metoda uznana zwykle przeprowadzana jest przez rodziców samodzielnie, bez konsultacji z lekarzem. Co jest szaleństwem. Trafiłem na wypowiedzi na forach rodziców, którzy pisali, że po zastosowaniu ALA dziecko miało gorączkę 40 stopni i biedni rodzice szukali na tym forum rady. Wpisy pod ich wpisem były uspokajające i tłumaczyły, że to z dziecka wychodza utajone choroby, które tam były ale niewidoczne. Wysoka gorączka tylko uzasadnia poprawną drogę obraną przez rodziców. Szaleństwo. Osoby te mówiły to nie widząc dziecka, nie wiedząc o jego historii, chorobach przebytych, o jego alergiach itp. Rodzice często wierzą, że autyzm ich dziecka spowodowany jest podawaniem w diecie cukrów prostych, eliminują je z diety, a w odpowiediz na sugestie podane na forach internetowych podają dziecku takie lekarstwa, które strach podać osobom zdrowym. I to im bardziej inwazyjne tym lepsze (wszak stosuje się ALA bo "wchodzi" do mózgu, nie jak DMSA, nie wiadomo dlaczego tak się robi, ot, ktoś tak wymyślił, obie metody są równie skuteczne/nieskuteczne, bo obie nie potwierdzone, ale ALA jest bardziej inwazyjna, więc lepsza). NIE WOLNO robić chelatacji bez konsultacji z lekarzem. To szalona nieodpowiedzialność.
2. Są przypadki śmiertelne stosowania chelatacji (proszę skorzystać z google). Naturalnie przez zwolenników wyśmiewane, przez przeciwników uznawane.
3. Działanie chelatorów jest dość podobne do chemioterapii. To jak zabijanie komara siedzącego na człowieku przez strzelanie w niego z moździerza. Jest szansa że komar zginie. Jednocześnie robimy spustoszenie w całej okolicy. ALA, DSMA, nawet kolendra nie są obojętne dla organizmu, nie działają wyłącznie na rtęć. To bardzo silna ingerencja w organizm dziecka.
4. Zwykle rodzice decydują się na chelatację "z braku innych metod leczenia". Nie dlatego, że lekarz zwraca uwagę na objawy zatrucia rtęcią albo dlatego, że w badaniach wyjdzie duża zawartość rtęci w organizmie. Warto przeczytać sobie w internecie czym jest zatrucie rtęcią i zastanowić się, czy nasze dziecko ma takie objawy. Warto leczyć choroby, które dziecko ma, a nie te, na które jest dostępne stosunkowo tanie lekarstwo.
5. Ze względu na pozostawienie samymi sobie rodzice zwykle stosują bardzo małe dawki ALA bardzo rzadko, zgodnie z protokołem Cultera. Przypomina to trochę homeopatię, gdzie też stosuje się minimalne dawki w minimalnych ilościach. Dzięki temu wyniki są nieweryfikowalne. Warto przed zastosowaniem terapii zastanowić się nad tym, jakich efektów oczekujemy. To co różni homeopatię od ALA to to, że ALA naprawdę działa i naprawdę jest tym "moździerzem". Tylko my strzelamy bardzo daleko od dziecka, więc szanse, że komar sam odleci zmęczony hukiem są dość spore. Gorzej, że dziecko jest też męczone hukiem i wciąż uderzającymi je podmuchami wiatru.

Podsumowując

i przechodząc bezpośrednio do Twojego postu: Chelatacja ALA to wyłapywanie rtęci (nie metali ciężkich). Jeśli uważasz i tak wyszło w badaniach Twojego dziecka, że jest ono zatrute rtęcią udaj się do lekarza i poproś o leczenie tego zatrucia (usunięcie rtęci z organizmu). Jeśli uzna on to za niepotrzebne a Ty uznasz, ze lekarz jest niedouczony, pójdź jeszcze do kilku. Jeśli wszyscy tak uznają: zaufaj im. Jeśli któryś powie Ci, że chelatacja -- i to chelatacja ALA -- jest sensowna: niech on zaleci Ci dawki. On będzie w stanie zaobserwować czy są zmiany i czy są one zmianami na dobre. On będzie w stanie poprowadzić leczenie i przerwać je w przypadku wystąpienia negatywnych objawów. Z całym szacunkiem: po przeczytaniu nawet wszystkcih wypowiedzi na forach nie będziesz miał tej wiedzy co lekarz, który zobaczy co dzieje się z dzieckiem i będzie potrafił zinterpretować 40stopniową ewentualną gorączkę dziecka.

Pozdrawiam, trzymam kciuki, powodzenia

Kolejny raz czytam madrale "studenta " i az mi sie krew gotuje .

Czlowieku , Twoje wypowiedzi sa tak plytkie i nie majace nic wspolnego z wiedza wspolczesna , ze az mi Ciebie zal .

Czy Ty naprawde uwazasz ,ze czarne to czarne a biale to biale ??Dorosnij .

Doucz sie !

Podam Ci haslo a Ty jesli bedziesz mial chwile poszukaj "zaburzenia metalothioniny" enzymu regulujacego absorbcje i wydalanie metali w organizmie ( nie tylko ciezkich ) .Poczytaj na czym to polega , jak sie objawia , jakie sa skutki .

W przypadku dziecka ( mowimy o dzieciach do 24 miesiaca ) kiedy zaburzenie jest malo aktywne po podaniu szczepionek lub chociazby wody pitnej z duza iloscia miedzi dochodzi do uszkodzenia mozgu ,watroby i innych narzodow .

Zabierasz glos w sprawie rteci .Czy Ty masz wogole pojecie jak objawia sie zatrucie rteci , jak wyglada redystrybujacja ,akumulacja i uszkodzenie .

Rtec po kilku dniach przebywania w krwi obwodowej jest spychana do mozgu i innych narzodow ,staje sie niewidoczna dla badan zatrucia .To dlatego ze organizm ludzki nie potrafi radzic sobie z metalami ciezkimi .Badania na porfiryny po latach od zatrucia wskazuja na zatrucie .Dopiero po daniu chelatora w tescie tzw challange mozna za pomoca badan laboratoryjnych przy uzyciu moczu zbadac zawartosc metali .Moja corka miala takie badania wykonane za granica przy uzyciu DMSA i wyszlo nam ze ma duzo arsenu i miedzi .Jak widzisz , nie chodzi tu jedynie o szczepionki , rtec ale o calosciowy metabolizm metali w organizmie .

Badanie genow na funkcje metabolizmu metali wykonuje laboratorium w USA .Sama widzialam kilka wynikow i bylam wstrzasnieta .Te dzieciaki nie  mialy TEGO GENU!

Akumulacja metali nastepowala samoistnie , zupelnie tak jak my absorbujemy witaminy i mineraly .

Osobiscie znam rodzine z Tych ktorych corka po wykonaniu tego badania miala potwierdzone brak genu i u niej chelatacja zalecana jest 1 raz w roku w celu usunieciu zlogow.Dziecko po chelatacji TD DMPS chodzi do normalnej szkoly .

Teraz w kwestii samowoli .Widzisz , nie wszystko jest takie jednoznaczne .

Czas dziala bardzo niekorzystnie na te dzieci .Akumulacja metali w tym wapnia , miedzi i oczywiscie innych moze

stac sie przyczyna uszkodzen wielonarzadowych i w konsekwensji nie  mozliwe bedzie ich dalsze funkcjonowanie .

ALA  jest bardzo bezpiecznym chelatorem .Przede wszystkim jest silnym antyutleniaczem co w przypadku autyzmu ma wielkie znaczenie .U tych dzieci stres oksydacyjny jest ogromny ,zakloca prace mitochondiow .

Nie polecam samodzielnie stosowanie chelatacji , ale polecam zrobienie badania porfiryn i challange .

MJ

Blogowanie nie jest moja pasja , ale kiedy widze jak razaco plytki sa wywody niektorych osob -nie moge sie powstrzymac .

I aby nie posadzac mnie o "trzymanie strony" i propagowanie "wodoo" nalezy jednoznacznie zaznaczyc w swoim profilu

czy jest sie "rodzicem" "terapeuta " czy lekarzem .To wyjasni wiele spraw .Tak sie skalda ,ze Forum autyzmu jest bardzo mlode - i juz zauwazylam kilka znanych mi "nikow " z forum "dzieci.org" ktore daly sie poznac jako "naganiacze " na SI .

UWAGA drodzy rodzice .Sekta SI atakuje ! Badzcie czujni .Jeszcze chwila a pojawia sie zastepy "magicznych " terapii typu "re-edu" w poszukiwaniu nowego narybku .

Prosze mi wierzyc .Ci ktorzy oburzaja sie "komorkami" i innymi sposobami sa zazwyczaj laikami i jedynie zyja z nas nie dajac nic .Ich "objetnice" polepszenia sa zalosne .Uwazam ,ze jedynie koordynacja - Biomed/edu daje efekty .

Ci ktorym sie udalo samym edu- prosze do tablicy .Chetnie bede korespondowac nawet z 10 latkami !

Zapraszam!

Witam,

No cóż, ja też nie jestem specem od opisywania swoich doświadczeń na forach, a jednak ten temat też w pewnym sensie mnie dotyczy…

Ja reprezentuję grono rodziców, mam 7-letniego synka, u którego zdiagnozowano autyzm. Oczywiście rozważaliśmy z mężem możliwość zastosowania chelatacji. Wykonaliśmy badanie zawartości metali ciężkich we włosach synka. Kiedy otrzymaliśmy wyniki, byłam przerażona. Wg mojej interpretacji w organizmie synka występował nadmiar ołowiu, a przy tym niedobór niektórych metali niezbędnych do prawidłowego rozwoju. Dla lekarzy, którym przedstawiłam wyniki (m.in. psychiatra, pediatra, neurolog), nie znaczyły one absolutnie nic. Kiedy synek był hospitalizowany w Akademii Medycznej, nie wzięto od nas nawet kserokopii tychże wyników z uwagi na ich nieprzydatność w prowadzeniu diagnostyki. Miałam oczywiście ze sobą imponujący zestaw wyników wszelkiego rodzaju, które w większości zostały włączone do dokumentacji… Wracając, do wyników określających zawartość metali we włosach, otrzymałam załącznik określający rodzaj leków i suplementów (które należało sprowadzić ze Stanów), mających przywrócić moje dziecko do zdrowia. Lista i opis działania były imponujące. Jednak taka ilość leków (niepewnego pochodzenia) dla małego (każdego zresztą) organizmu, a choćby samej „tylko” wątroby, moim zdaniem, to ogromne obciążenie. Uważam, że leki (nie mam na myśli syropu na kaszel) można podawać wyłącznie po konsultacji z lekarzem i sama nie zdecydowałabym się na podanie dziecku jakichkolwiek leków, bo zwyczajnie nie znam się na tym, a w związku z tym, mogłabym wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Lekarze (pytałam kilku) rzeczywiście odradzili włączenie tych specyfików do diety dziecka, co tylko utwierdziło mnie w moim przekonaniu. Byliśmy u masy specjalistów z różnych dziedzin, wiem, nie jest łatwo i nie każdy z nich ma chęć udzielić rzeczywistej pomocy, ale trafiliśmy na kilku, do których nabrałam zaufania, i z których zdaniem się liczę. Pani pediatra, która prowadzi synka (ona skierowała nas po raz pierwszy do Poradni Autystycznej), jest osobą o dużej wiedzy medycznej, życzliwą, serdeczną. Synek dobrze na nią reaguje i poddaje się badaniu . Nasza pediatra cierpliwie wczytuje się w materiały gromadzone przeze mnie za pomocą internetu i radzi, które badania warto zrobić, a które zdecydowanie nie, i dlaczego. Chelatację bardzo nam odradzała, jako kurację silnie (negatywnie) wpływającą na organizm dziecka. Rozważaliśmy, czytaliśmy, radziliśmy się innych specjalistów, nikt nie chciał podjąć ryzyka prowadzenia tego typu leczenia. Tym bardziej ja, rodzic nie związany zawodowo z medycyną, nie odważyłabym się prowadzenia chelatacji na własną rękę, w oparciu jedynie o informacje zaczerpnięte z forów. Uważam, że student w wielu miejscach swej obszernej wypowiedzi miał rację i nie sądzę, by było to „mądrzenie się”. Myślę, że to młody uczący się człowiek, który chciał podzielić się swoją wiedzą i przemyśleniami, do czego ma oczywiście prawo tak jak każdy z nas. Na pewno zgadzam się z tym, że rodzic nie będący lekarzem, nie ma takiej wiedzy medycznej, aby w całym tym internetowym bełkocie, wśród wielu „cudownych” metod leczenia autyzmu, był w stanie świadomie podjąć decyzję o ich zastosowaniu, mając na uwadze ewentualne rezultaty, ale przede wszystkim możliwość wystąpienia komplikacji, skutków ubocznych itd.

Moim zdaniem dobre efekty daje głównie praca z dzieckiem, tak, indywidualny, dostosowany do potrzeb i możliwości dziecka program terapeutyczny, obejmujący m.in. terapię (może nie do końca behawioralną, moim zdaniem), uspołecznianie, logopedię, SI, alternatywnie hipo-, dogo-, hydroterapię, może zajęcia z psychologiem… Szczerze mówiąc, brakuje mi jedynie takiego „zbiorczego” specjalisty, który umiałby to wszystko ze sobą sensownie połączyć, tak, żeby dziecko się rozwijało, a jednocześnie żeby go nie zamęczyć. Ja w roli tegoż specjalisty nie czuję się najlepiej, bo wszystko wydaje mi się bardzo ważne, ale… co najważniejsze i najbardziej potrzebne?

Ponadto myślę, że oprócz tych wszystkich terapii ważne jest, aby poświęcać dziecku swój czas, którego oczywiście zawsze brakuje, wiadomo… Nasz synek nie bardzo potrafi zaproponować sposób spędzania czasu, raczej ucieka w świat stymulacji, ale zachęcony, świetnie bawi się z nami, kiedy proponujemy mu wybrane ćwiczenia metodą W. Sherborne. Polecam.

Na zakończenie dodam, że daleka jestem od krytykowania osób, które wybierają inne metody „leczenia” swoich pociech niż ja. W całym tym chaosie informacyjnym, trudno wybrać jedną właściwą drogę, jest to raczej masa maleńkich ścieżynek, biegnących w bardzo różnych, niekoniecznie zgodnych kierunkach. Wiadomo, każdy dla swojego dziecka chce jak najlepiej, a że nie ma jednego, spójnego, przetestowanego, najlepszego sposobu działania, jest jak jest … I myślę, że można o tym spokojnie rozmawiać …

p.s. Mam więcej niż 10 lat

Dziękuję za wsparcie, żyłem od  czasu stanu wojennego poza krajem i przeraża mnie czasem poziom życia społecznego i komunikacji w wymarzonej, wolnej Polsce.

Ta ksiażka to: "Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych. Metoda Krakowska".

Zamieściłem okładkę i spis treści na tym forum, w dziale przeglad-literatury

http://www.forumautyzmu.pl/poradnik/inne/autyzm-ksiazkach-przeglad-liter...

dostępna jest pod linkiem:

http://www.konferencje-logopedyczne.pl/Sklep.htm

i wielu księgarniach internetowych.

recenzja z Charakterów:

http://www.charaktery.eu/ksiaznica/3894/Wczesna-diagnoza-i-terapia-zabur...

Pozdrawiam serdecznie i mam nadzieję, że odnajdzie Pani w trakcie lektury tego: "specjalistę, który umiałby to wszystko ze sobą sensownie połączyć"

Janek

Cała przyjemność po mojej stronie. Jest Pani jak dotąd jedyną osoba na tym forum, która z góry nie zakłada, że intencje innych ludzi są zawsze złe i podstępne.

Od ponad roku, staram się tu  przekazywać informacje na temat osiągnięć całego zespołu naukowców i terapeutów

skupionych wokół  prof. Cieszyńskiej, gdyż dane jest mi obserwować postępy jakie czynią dzieci z autyzmem, dzięki Metodzie Krakowskiej i Wczesnej nauce czytania, jako jej głównego filaru. Do tej pory reakcje forowiczów były podobne do tych które posypały się na studenta w ostatnich postach.

Opór "materii" jest duży gdyż wielu terapeutów związało się z metodami przeczącymi czasami zdrowemu rozumowi

i zwyczjnie chodzi o kasę.  Rodzice z koleji,  wydawszy krocia na różne "cudowne" metody muszą w nie wierzyć i ich bronić, gdyż musieliby się przyznać samym sobie, że popełnili błąd.

Metoda Krakowska jest taka skuteczna, gdyż naśladuje naturalny rozwój dziecka. Diagnoza wyznacza poziom rozwoju poszczególnych funkcji poznawczych, a terapia zaczyna się dla nich (tych funkcji) w tym miejscu w którym się nie pojawiły w sposób naturalny. Wszystkie genialne wynalazki są w gruncie rzeczy oczywiste i proste.

Pozdrawiam serdecznie i życzę owocnej lektury.

Janek

Do Uleńki sądzę, że powinnaś wiedzieć (o czym janek niestety "zapomniał" napisać), że metoda krakowska jest tak w zasadzie formą terapii logopedycznej, a nie całościowej. A książka jest przez niego polecana jako remedium na wszelkie posty zamieszczane na tym forum (czasami mam wrażenie zwykłego naganiactwa). To tylko tak dla uściślenia, nie zamierzam cię zniechęcać, w końcu i tak sama podejmiesz decyzję, czułam się tylko w obowiązku doprecyzować pewne fakty.

"Na koniec znamieny fakt, wielu rodziców prowadzi terapię Metodą Krakowską, lecz nie znajdziesz ich na żadnych forach, po prostu już nie szukają pigułki i szkoda im czasu"

równie dobrze fakt nieobecnosci rodziców stosujących metode krakowska na forach można tłumaczyć tym, że nikt jej nie stosuje, dlatego nie ma nikogo kto by o niej pisał

ehh, nie lubię takich tanich chwytów, może lepiej skupmy się na merytoryce ,a nie na socjotechnice.

Ciekawi mnie temat chelatacji, szczególnie po poście Agi, gdyż ja z kolei znam chłopca poddanego chelatacji, u którego nie zaobserwowano żadnej poprawy. I teraz się zastanawiam czy to znów daje znać o sobie specyfika autyzmu (na jedne osoby z autyzmem coś "działa" na inne nie) czy coś popsuto podczas cheletacji?

Do rodziców stosujących chelatację...

Myślę i myślę na ten temat od kilku dni i chciałabym zapytać Was, jeśli można, czy nie boicie się stosować niesprawdzonej metody leczenia, nie potwierdzonej badaniami klinicznymi? To trochę takie leczenie "na czuja"... Nie jestem oczywiście wszystkowiedzącym specem od leczenia autyzmu, ale skoro nawet nieznane są przyczyny zaburzeń ze spektrum (za to jest cała masa przesłanek), to jak można leczyć go medycznie? Jaką macie Państwo pewność, że leki sprowadzane z krajów Europy, czy też ze Stanów, są dopuszczone do stosownia i kto poniesie odpowiedzialność, jeśli wystąpią, czego oczywiście nie życzę, jakieś skutki uboczne w wyniku ich podawania? I czy ktokolwiek będzie wiedział w jaki sposób z tymi skutkami sobie poradzić? Przecież stosownaie każdego sprawdzonego leku uzależnione jest od stanu zdrowia pacjenta, a wszystkie ulotki, choćby powszechnie stosowanych leków na przeziębienie czy grypę, zawierają szereg przeciwwskazań do stosowania, ostrzeżeń zaeeceń co do sposobu postępowania w razie wystąpienia objawów niepożądanych... Czy Państwo jesteście zabezpieczeni na tego typu okoliczności?

Znam jednego chłopca, u którego stosowana jest chelatacja. Jednocześnie otrzymuje MB12. Oczywiście ma też zapewnioną terapię. Stan chłopca, zdaniem jego mamy, bardzo się poprawił, zaczął mówić . Poprawę tą rodzice wiążą ze stosowaniem chelatacji i podawaniem MB12. Jednocześnie jednak spadła odporność chłopca, częściej choruje...

Jakiś czas temu rozmawiałem mailowo z ojcem innego chłopca autystycznego. Chłopiec ten też poddawany jest chelatacji i suplementacji, z równoczesnym stosowaniem terapii. Ojciec pisze o poprawie, chłopiec coraz więcej mówi, uczy się samodzielności, zaczyna kłamać . Jednocześnie pisze o zżółceniu skóry po podawaniu jednego z preparatów i biegunkach po stosowniu innego.

W obu przypadkach rodzice nie przerwali chelatacji ani podawania suplementów.

Mój synek też nauczył się samodzielnie/z małą podpowiedzią korzystać z toalety, myć zęby, ręce, ubierać się/rozbierać, jeść. Ostatnio nawet smaruje sobie chleb masłem. Nauczył się rzucać piłką, chętniej poduszką i wiele wiele innych rzeczy. Terapię prowadzimy od trzech lat, bo dość późno mieliśmy diagnozę (Tymek skończył już7lat). Nauczenie się tych rzeczy nie trwało oczywiście kilka tygodni, lecz kilka miesięcy.. Jeśli chodzi o mowę, to u nas było tak, że Tymek mówił. Zaczął mówić mając ok. roku. Mówił bardzo wyraźnie i znał wiele słów. Dobrzez się rozwijał. Po ukończeniu trzeciego roku życia wszystkie nabyte umiejętności zaczęły się wycofywać, łącznie z mową. W końcu przestaliśmy rozumieć, co mówi, a potem używał już tylko pojedynczych słów: "jeść", "pić", albo "chcesz siku". Nie patrzył na nas, lub patrzył niewidzącym wzrokiem, pochłaniał go świat stymulacji, głównie kręcenie przedmiotami.

Teraz jest dużo lepiej, odzyskaliśmy kontakt wzrokowy, w ogóle mamy z nim lepszy kontakt. Szuka naszej obecności i tak, jak wspomniałam, wiele się nauczył. W związku z zakrywaniem uszu stosujemy terapię uwagi słuchowej met. Johansena (pomogło zwłaszcza słuchanie pierwszej płyty - ok. 6 tyg.). Nad kręceniem i dotykaniem stopami kątów udało się zapanować, niestety w to miejsce pojawiło się coś innego. Z mową jest tak, że jednak mało używa jej spontanicznie. Trzeba mu podpowiadać, co ma powiedzieć. Ale powtórzyć potarfi wszystko i mówi wyraźniej.

Chcę tylko przez to powiedzieć, że bez chelatacji i MB12 dziecko też może się rozwijać. Choć wymaga to sporo czasu... A jednak przy stosowaniu terapii organizm dziecka fizycznie nie ucierpi...

Pozdrawiam

maksik

nie czytaj między wierszami tylko patrz na całość!

jestesmy w zacofanym kraju co widać na codzień i taka jest prawda. ale każdy ma prawo do własnego zdania.

zeby zdiagnozować moje dziecko szukałam bładziłam pół roku-nikt nie pomógł, nie wiedzieli zastanawiali się!

który to wiek? ludzie!!!!!!

moj synek juz rok wczesniej mógł zacząc terapie zeby szybciej z tego wyjsc, ale fachowcy nie wiedzieli czy ma czy nie tylko brali kase a jak cos było na NFZ to wizyta raz na 3 miesiące.

przez nasze społeczeństwo które potrafi tylko wytykac krytykować wysmiewac tak bardzo boje sie o przyszłosc mojego dziecka.

nie wiem czy jestes mamą autystyka - ale jakbyś była to nie krytykowałabyś moich słów tylko rozumiała dlaczego tyle robię. jestem tu z innymi rodzicami zeby sobie pomagac,wymianiac sie doswiadczeniami a nie tłumaczyc "słów które tu napisałam"

czasami mam dosyc tłumaczenia ludziom co to jest autyzm. niektórzy myslą ze mam upośledzone dziecko które buja sie na fotelu cały dzien i nic innego nie robi, jak jestem z nim przy fontannie i macha rączkami z ekscytacji to patrzą na mnie i na niego takim wzrokiem jakbyśmy byli z kosmosu!!!!!! zacofany kraj i tyle!

ale wiesz co? mam to głeboko gdzies bo ja kocham moje dziecko i uczę go zycia zabierając je wszędzie a jak macha to i tak siedze obok z podniesioną głową bo to moje nadzwyczajne ukochane jedyne  dziecko!

a będe używac metod do leczenia synka takich jakie uważam za słuszne i skuteczne! mam do tego prawo bo to moje dziecko moje pieniadze moj czas i moje poswiecenie!  i nie rozumiem dlaczego znowu ktos to krytykuje! po co? skoro znasz lepsze motody na to zeby mój synek był zdrowy to pomoż mi - poradz!  ale nie wypisuj tego typu komentarzy bo az przykro się robi!

przepraszam ale uniosłam sie troszkę! 

na tym forum poznałam wspaniałych ludzi którzy tak mnie wspierają a ja staram się wspierać ich! wymieniamy sie doswiadczeniem swoją wiedzą i informacjami o terapiach, wiec nie zawracajmy sobie głowy czy kraj jest zacofany czy nie- co to zaproblem- chciałabym miec tylko takie!

maksik

masz rację! dzieci są różne!

ja tylko z Uleńką wymieniłam się doswiadczeniami!

ostatnie co mogłabym zrobić to krytykowac innych za ich wybory! przecież każda informacja czy doświadczenie innego rodzica są dla nas cenne!

jak zapewne nie doczytałaś kochana napisałam ze mały zobił fajne postępy ale czy pomogło tylko leczenie czy tylko terapia tego nie wiem! poczytaj wiecej moich postów a zauważysz ze jestem osobą która by dała gwizdkę z nieba wszystkm niepełnosprawnym dzieciom zeby przywrócić im zdrowie! jestem z wykształcenia pedagogiem i  kocham dzieci:)  chciałabym miec wiecej niż jedno ale niestety raczej to sie nie uda!

nie oceniajmy siebie nawzajem bo chodzi nam wszystkim o to samo- o lepsze jutro dla naszych słodziaków!

tak bardzo bym chciała zeby mój synek był zdrowy zeby mówił chodził do szkoły , myśle o tym codziennie , czasem sie nakrecam, czasem płacze! dlatego jestem tutaj zeby rozmawiac o tym z innymi którzy mnie zrozumieją!

chwilami mam chęc sie wylogowac stąd bo ciągle jakies dziwne wpisy,łapanie za słówka, itd!!!

ten wątek jest o chelatacji wiec koniec gorzkich zali!!!!!

rozpisałam sie jak zwykle hehehe pozdrawiam was kochani i wasze pociechy:)

Moje opinie wysnułam na podstawie dyskusji na forum  z  panią, która podawała się za terapeutkę stosującą metodę krakowską. Niestety na moje pytania dotyczące pracy z różnymi "pozalogopedycznymi" problemami osób z autyzmem otrzymałam delikatnie mówiąc "blablanie". Być może zbyt pochopnie wysnułam wnioski. To zestaw pytań, które postawiłam tej Pani:

1) jak radzicie sobie z problemem braku umiejętności naśladowania u osób z autyzmem?

2) jak sprawdzacie poziom zrozumienia wyuczonej mowy?

3) jak radzicie sobie z generalizacją?

4) jak radzicie sobie z nadwrażliwością bądź niedowrażliwościa słuchową?

5) czy pracujecie też z dorosłymi niemówiącymi osobami z autyzmem?

6) w jaki sposób motywujecie podopiecznych do pracy?

Może Pani, zna odpowiedzi na niektóre z tych pytań? Z góry zaznaczę, że nie ma w tym żadnego złośliwego podtekstu tylko ciekawość.

Nigdzie nie napisałam, że wnioski wysnute są  na podstawie książki, gdyż tej nie cztałam. Napisałam tylko o sposobie promowanai tej pozycji przez jednego z forumowiczów, który  baaardzo delikatnie pisząc daleki był od zawodowej etyki.

Gratuluję postępów i trzymam kciuki!

Cytat z ksiązki str 164:

Terapia obejmuje cwiczenia:

1. Słuchowe

2. Wzrokowe

3. Węchowe, smakowe i dotykowe

4. Umiejetność zabawy

5. Funkcji lewej półkuli mózgu

6. Zachowań społecznych

7. Motoryki

8. Pamięci

9. Kategoryzacji i myślenia przyczynowo skutkowego

10. systemu językowego

Wszytskie w/w sa dokładnie opisane z przykładami i rysunkami, fajne zestawy sa też tu www.arson.pl

Metoda polega na wyuczeniu (przejęciu) funkcji uszkodzonych neuronów (zwłaszcza neuronów zwierciadlanych odpowiadających za naśladowanie) inne neurony, na co pozwala plastyczność mózgu (największa do lat 3) - uczenie się nowych zadń przez neurony. 

Kuba 3 miesiące temu miał  zerowe naśladownicwo, każde ćwiczenie stymuluje naśladownictwo, po 6 tyg zaczął powtarzać samogłoski i wyrażenia dzwiękonaśladowcze, teraz zdarza mu się nawet spontanicznie powtórzyć gdy wyrwie mi się "ała" gdy się uderzę, on od razu tak samo "ała".

Bardzo lubi ćwiczyć choć na początku płakał i protestował, nie lubi tylko MTG, ale jest już ono coraz mniej potrzebne lub  robi sie delikatniej aby troche pomóc.

Zrozmienie mowy - sprawdzamy zadając pytania na zdjęcia, obrazki co to? koto to? co robi? jak robi krowa? itd.

Jeśli chodzi o jedzenie to po dwóch miesiącach jedzenia pomimo płaczu, i odpychania łyżki (nie cały czas ale co np 3 minuty jedzenia zupy), je już zupę bez żadnych protestów. Po przełamania niechęci do zupy z resztą idzie juz łatwiej - dziecko widząc codzienna konsekwencje poddaje się łatwiej.

Trzeba dobrze umieć rozróżnić płacz manipulacyjny, który właśnie pojawia się gdy dziecko płacze gdy niec mu się złego nie robi czyli np. zupa. Czasem wystarczy przełamać, aby zjadło jeden gryz jakiegoś jedzenia i okazuje się że to tylko uprzedzenia ze strony dziecka.

Języka do komunikacji staramy się uczyć w codziennych sytuacja gdy dziecko jest zmotywowane, np. daj, wyjmij, chodź, zejdź.

Nie wolno dziecku korzystać z komputera, telewizora, komórki, radia, słuchać muzyki, gdyż stymuluje to prawą półkulę, a za mowę jest odpowiedzialna lewa (uszkodzona u dzieci z autyzmem).

Stymulację eliminujemy poprzez  brak dostepu do w/w sprzętów, oraz zakazywnie, gdy widzimy, że kręci koło autka zabieramy autko lub pokazujemy jak się ma bawić trzymając auto jego dłonią - auto wjeżdza do garażu. 

Na pytania dotyczące innych problemów życia codziennego (np. trudne zachowania) znajdą państwo na forum gdzie odpowiada pani prof Cieszyńska, oraz pani dr Marta Korendo (osoby z ogromnym doświadczeniem i sukcesami w terapi). Osoby prowadzące terapie ale bez wieloletniego doświadczenia nie są czsaem w stanie odpwowiedziec na pytania dotyczące problemów codziennych.

Pojawienie się jezyka sktutkuje zniknięcie wielu problemów, dziecko odczuwa ogromną radość gdy w końcu może o coś poprosić, powiedzieć że czegoś nie chce lub chce. 

Bardzo dziękuję za tę wypowiedź . My stosujemy terapię behawioralną, ale z małymi modyfikacjami,

np. terapeuta uważa, żeby mówić do synka głośno i nagradzać go, kiedy nie zakrywa uszu, podczas gdy my uważamy, że zachowanie to ma być wyeliminowane poprzez terapię uwagi słuchowej (np. Johansena) i terapię SI,

i nie mówimy do niego głośno, aby nie powodować zakrywania uszu.

Po pewnym czasie stosowania terapii ABA, już wiemy, w jakich sytuacjach staje się ona "sztuczna".

Wszystkie opisane powyżej działania (za wyjątkiem jednego, o którym jeszcze nie słyszałam), stosujemy w terapii naszego dziecka . Czyli, tak jak sądziłam, metoda krakowska ma jednak spory związek z ABA.

Nigdy nie słyszałam o tym:

Nie wolno dziecku korzystać z komputera, telewizora, komórki, radia, słuchać muzyki, gdyż stymuluje to prawą półkulę, a za mowę jest odpowiedzialna lewa (uszkodzona u dzieci z autyzmem).

Wszystko super, to w naszym przypadku byłoby dość łatwo zastosować. Mały nie garnie się do komputera, telewizji, radia słuchamy rzadko, o komórce nie ma mowy. Jednak synek ma terapię uwagi słuchowej, codziennie wieczorem przez 10 min. słucha muzyki przez słuchawki. Czyli że metoda krakowska nie może być stosowana jednocześnie z terapią uwagi słuchowej. Może przy stosowaniu met. krakowskiej terapia słuchowa jest zbędna, no nie wiem. Musiałabym o tym gdzieś poczytać, podowiadywać się, jak się ma jedno do drugiego. Może coś mi się rozjaśni, jak przeczytam książkę . Serdeczne dzięki za informacje.

Pozdrawiam .

p.s. Mój synek potrafi powiedzieć, kiedy czegoś chce, lub nie chce . Uczenie sytuacyjne jest także elementem terapii ABA.

Annno, jesteś bardzo dociekliwa , to dobrze oczywiście. Nie przyszło mi do głowy, aby takie pytania zadać. Założyłam poprostu, że metoda krakowska opiera się na behawioralnej, wg której wiadomo jak reagować w opisanych przez Ciebie sytuacjach. Ale być może zbyt szybko wyciągnęłam wnioski i jestem w błędzie. Poczekajmy zatem na wypowiedź zwolenników metody krakowskiej.... Też jestem ciekawa .

Widze ze zaszla mala pomylka bo moj Kochany mąż (brusin) napisal z mojego konta:)

wiec prosze sie nie dziwic ze pisze w formie męskiej:)

Napewno ta metoda stawia na rozwoj komunikacji i mowy. Ja uwazam ze to bardzo wazne, bo jak dziecko bedzie umiec sie komunikowac to wiele innych rzeczy przyjdzie latwiej.

Jednak tak jak wyzej napisalismy pracuje sie na wielu sferach. Nie mozna np. uczyc dziecka mowic bez uczenia go poprawnych zachowan spolecznych. Czescia terapi sa takie proste i oczywiste cwiczenia jak np zabierania dziecka to miejsc gdzie jest glosno (basen, dworzec, lotnisko), walka z wybiorczoscia jedzenia, uczenia zucia roznych potraw, uczenie jezdy na rowerku, uczenie zabawy w odpowiedni sposob. 

Podstawa to zeby cwiczyc wszystkie sfery jednoczesnie, bo jedno na drugie odzialywuje i bez np jezyka ciezko oczekiwac od dziecka aby ladnie bawilo sie z rowiesnikami.

Ma Pani błędne wrażenie.

To typowe dla Pani: ataki na Metodę Krakowską bez podstawowej wiedzy na jej temat.

Lecz jak można nabywać wiedzę ignorując literaturę z dziedziny, którą się zajmuje.

Janek

Najważniejsze w owym cytacie jest to że nie zna Pani metody, lecz nagminnie ją krytykuje. Skróciłem cytat, bo nie chciałem powracać więcej, do pani niewyszukanych ataków i epitetów pod mym adresem, tylko z tego powodu że podałem pytajacej mamie informację na temat Metody Krakowskiej.

Sądzę, że nie można na forum zdobywać wiedzy fachowej,od tego są studia, podręczniki,literatura fachowa.

Zadziwia mnie Pani swą dociekliwością, lecz skierowaną pod złym adresem, bo przecież terapeuci powinni uczyć rodziców, a nie odwrotnie.

Zdziwił mnie też pani post z przeszłości, kierowany do Lotnego Umysłu, z prośbą o udostępnienie pirackiej wersji książki. Nie rozumiem tej sytuacji. Jeżeli jest Pani w złej sytuacji materialnej, lecz chce się uczyć i rozwijać,  jestem w stanie podarować Pani ten podręcznik.

Janek

"Lotny umyśle, mam nadzieję, że podzielisz się wrażeniami z lektury, gdyż ja dopieo zbieram na fajansiarski kominek"

Według Pana TO jest prośba o piracką wersję?????

 To co Pan napisał w poście, wychodzi w związku z powyższym na pomówienie podlegające pod paragraf 212 kodeksu karnego. Wstyd!!!! A może po prostu lubi Pan tak się zachowywać?

Co o mojej dociekliwości. Rodzice jako jedyni zechcieli podzielić się swoją wiedzą na temat tej metody (bardzo im dziękuję). Terapeutka podająca się za osobę pracującą tą metodą sypała ogólnikami, a Pan - zadziwiające - jak najgłośniejszy jej orędownik, nie raczył ani razu wypowiedzieć się merytorycznie na zadawane przeze mnie pytania. Ich zestaw może Pan przeczytać kilka postów wyżej.

Zarzuca mi Pan, że krytykuję coś czego w ogóle nie znam, a ja mam wrażenie, że zachwala Pan coś o czym nie ma zielonego pojęcia. I naprawdę DOCIEKLIWOŚĆ to nie KRYTYKA - proszę sprawdzić w słowniku, jeśli Pan mi nie wierzy.

Sebcio

też sie czasem nad tym zastanawiam!

czy duzy postep jaki zrobił mały zawdzieczac terapii, leczeniu medycznemu czy naturalnemu rozwojowi?

chyba wszystkiemu po trochu........  sam z siebie autystyk jest w stanie się cos nauczyc?

rok ciezkiej pracy za nami -postepy widac, mowy niestety brak nadal(14stego  wrzesnia skonczył 4 latka), ale jest wiele innych widocznych fajnych postępów, wiec wielka praca nadal przed nami.

i zamiast zastanawiac sie co mu pomaga dalej bedziemy robic swoje co do tej pory bo cos tu na niego działa super ;p

pozdrawiam wszystkich rodziców i terapeutów -szacun dla wszystkich za cięzką prace i wielkie serca:))))

Dziekuje za komplement, gratuluje postepow.  W tej wojnie o zdrowie dzieci rodzice sa bohaterami.  Szkoda tylko ze wladze nakazujace szczepienia zazwyczaj sie nie szczepia lub nie szczepia swoich dzieci.  W swojej praktyce widze wiele dzieci ktore sie zmienily po szczepionkach.  Wiele z nich wraca do zdrowia glownie DZIEKI RODZICOM.  Jeszcze raz gratuluje i zycze powodzenia.

Kurczę, ominęła mnie ta wypowiedź. Szkoda, że na tym forum takie trollowanie też się zdarza.