badania proszę o radę

Mówisz, masz ;)  - Ranking terapii:

http://www.forumautyzmu.pl/poradnik/terapia/ranking-terapii-stosowanych-...

Co to znaczy skuteczność terapii? Jak to jest mierzone? Że publikacje są w pismach naukowych, recenzowanych? To świadczy o skuteczności? O sprawdzalności, o dowodach? Ale jaki jest punkt odniesienia? CO JEST REZULTATEM SKUTECZNEJ TERAPII dziecka autystycznego?

Dziecko nie mówi słowa "jeść". Po 2 tygodniach terapii mówi słowo "jeść". Czy to już świadczy o skuteczności?

A może "Osoba autystyczna po 15 latach terapii metodą X skończyła studia, założyła rodzinę i spłaca kredyt mieszkaniowy"?

A może "Dziecko nie umiało założyć skarpetek, a jak chciało bułkę to waliło głową w podłogę. Stosując metodę Z sprawiłem, że dziecko umie założyć skarpetkę, a kiedy chce bułkę bierze planszę do komunikacji i pokazuje bułkę"?

A może w końcu: "Po terapii Y moje dziecko poszło do przodu"?

Co rozumiemy przez skuteczność? Jak są dobierane grupy? Hę?

To tylko takie wątpliwości odnośnie tegoż rankingu.

pozdrawiam

No tak to też nie można tego traktować. Ostatecznie RA mieni się instytucją badawczą, więc nie jest to impreza typu "jestem Jasiu Kowalski i mam swoje zdanie na temat różnych terapii":)

Sam ranking mnie akurat ani ziębi ani grzeje, bo w sumie powtarza to co i tak od lat jest powtarzane (ABA, ABA uber alles;)

Problem z autyzmem jest taki, że uchodzi za tajemniczy. Bo etiologia jest multiczynnikowa, bo objawy są bardzo różne u różnych pacjentów itd. itp. Jak jest tajemnica, to zawsze znajdą się ci, którzy twierdzą, że posiedli klucz do jej wyjaśnienia. Że mają remedium. Że mają patent. A mają bullshit.

Autyzm to jest niepełnosprawność. Tak jak upośledzenie umysłowe. Też są dzieci upośledzone z różnych powodów, jednemu coś się na poziomie komórkowym popieprzyło, innego mamusia będąc w ciąży obalała pół litra dziennie pod paczkę fajek, inny zaś urodził się w zapchajdziurze, w której co drugi nosi to samo nazwisko, a kuzyni żenią się ze szwagierkami.

Tylko że nikt nie powie, że metodą X i leczeniem Z sprawi, że zniknie komuś upośledzenie.

Tak jak nikt - pomijając orzeczników ZUS;) - nie zadeklaruje, że komuś zniknie wada serca.

A autyzm? Och, pokonamy go natychmiast. Wyleczymy. Będzie mówił. Będzie śmigał.

Tymczasem autyzm nie jest tajemniczy. Jest zwyczajną nudną niepełnosprawnością. Wszystkie dzieci mają to samo - procesy poznawcze (nie mylić z inteligencją) leżą, komunikacja leży, rozwój społeczny leży. Cierpią dzieci, cierpią ich rodziny, cierpi otoczenie. To samo co w przypadku innych niepełnosprawności. Nie da się tego naprawić, odwrócić, zniknąć. Jak ktoś rozwija się autystycznie to... trudno. Tak się rozwija.  Czy to takie niecodzienne, niezwyczajne?

NIE MA ŻADNEJ SKUTECZNEJ TERAPII AUTYZMU. I NIE MA SKUTECZNEGO LECZENIA.

Tak jak nie ma żadnej skutecznej terapii upośledzenia umysłowego. I nie da się również upośledzenia wyleczyć.

Możemy mówić co najwyżej o TRENINGU do życia na miarę swoich możliwości. Dla jednego to będzie życie w pełni samodzielne -  w modelu praca, rodzina, dom. Inny będzie mieszkał całe życie w ośrodku opieki. I jeśli w warunkach tego ośrodka będzie żył na miarę swoich możliwości to będzie to sukces. I szczęście.

Piszę to może nieco ostro, jadę po bandzie. Ale nie po to by komuś fundować doła. Rodzice dziecka autystycznego są narażeni na wypalenie emocjonalne, psychiczne i fizyczne tak samo jak rodzice każdego dziecka niepełnosprawnego. Jeśli ktoś daje im ułudę, fatamorganę - twierdzi, że istnieje skuteczna metoda, że można autyzm wyleczyć - to zmusza tych rodziców do straszliwej gonitwy za białym króliczkiem. Nigdy nie dogonią tego cholernego króliczka, a co gorsza zamiast robić wszystko by dziecko, człowiek, osiągnął SWÓJ osobisty top level (nawet jeśli dla otoczenia jest to low level zakładu terapii zajęciowej), robią wszystko by dokonał się cud. Po latach spadnie na nich ogromny kamień rozczarowania, zniechęcenia i poczucia straty. Cudów nie ma.

Podziwiam - patologicznie podziwiam, tak jak się trochę podziwia organizatorów wyjątkowo zuchwałego skoku na bank - lekarzy i terapeutów, którzy potrafią powiedzieć: moja metoda jest skuteczna, moja metoda gwarantuje, moja metoda sprawi! Nie zaprzepaszczaj szansy - spróbuj już dziś.

A wracając jeszcze do badań nad skutecznością. Pewnego razu na konferencji naukowej w mieście X występował z prezentacją przedstawiciel ośrodka Y prezentując program Z. Jak ładnie pokazał na wykresie i objaśnił: spośród iluś tam (kilkunastu bodaj) uczestników programu WSZYSCY osiągnęli swój wiek metrykalny jeśli chodzi o rozwój. Brawo, chapeau bas!

Niestety nie można było zadawać pytań, więc nie było szans zapytać o kryteria doboru do programu.

Podejrzewam, że żaden upośledzony umysłowo Jasiu się nie łapał do skutecznego programu, bo nie miałby szans dogonić swojego wieku metrykalnego...

pozdrawiam

Niestety zupełnie nie zrozumiałaś tego co napisałem. Może przeczytaj mój post raz jeszcze zamiast się napinać.

Wybacz, ale nigdzie nie napisałem, że należy oddawać kogokolwiek do jakiegokolwiek ośrodka i mieć problem z głowy.

Natomiast - to prawda - napisałem, że jeżeli ktoś rozwija się autystycznie - to trudno. Tak samo jak ktoś rozwija się z upośledzeniem umysłowym - też trudno. Trzeba pomóc jednemu i drugiemu osiągnąć maksimum jego możliwości godząc się jednocześnie z tym, że jest to osoba rozwijająca się INACZEJ. Co Cię w tym stwierdzeniu uwiera? Czy jest negatywne? Czy deprecjonuje cokolwiek, czy kogokolwiek? 

Przeczytałaś mój post nieuważnie i wyciągnęłaś błędne wnioski.

Jest to cel, któremu należy jedynie przyklasnąć. Dokładnie taką ideę zawarłem w moim poście odnosząc się do tematu skuteczności różnych oddziaływań. 

Każdy wybiera takie oddziaływania jakie chce, jest wolność.

pozdrawiam