pomocy! co robic?

Witaj Magiarella,

hej spokojnie, poradzisz sobie ze wszystkim . Gdybym ja mogła cofnąć czas, to:

terapia indywidualna - moim zdaniem jest konieczna, tak,ale może nie od razu tyle godzin dziennie, trzeba zacząć spokojnie, dziecko musi wdrożyć się do pracy, nauczyć się siedzenia przy stoliku, spokojnego siedzenia, patrzenia na to, co mu się proponuje (no chyba, że Filipek już to umie). My zaczynaliśmy terapię, kiedy synek miał 4,5 roku, i od tego trzeba było zacząć. Myślę, że zarówno zajęcia indywidualne, jak i grupowe są dziecku potrzebne. Nie wiem tylko, czy te grupowe tak od razu, to zależy od dziecka. Jeśli możesz poradzić się dobrego specjalisty, to byłoby chyba najwłaściwsze. Można też próbować metodą prób i błędów, np. próbować wprowadzać do małej grupy dzieci i obserwować. Jeśli dzieci nie będą mu przeszkadzać, choć nie zwróci na nie uwagi, to już nieźle. Można kontynuować "wprowadzanie do grupy" i umiejętnie zachęcać do wspólnej zabawy (nie zmuszać oczywiście). Trudno powiedzieć jaką metodą, jest ich milion , my stosujemy terapię behawioralną, choć pewne jej elementy modyfikujemy tak, że w sumie są sprzeczne z jej założeniami. Nie wiem czy jest na to jakaś nazwa, coś jakby metoda środka . Myślę, że "Sotis" ma niezły program. Byłam kiedyś na spotkaniu (prezentacji) z p. Chmielewską, niewątpliwie jest to osoba posiadająca wiedzę, choć rzeczywiście o ich placówce na terenie Gdyni nie mówi się najlepiej (młoda, niedoświadczona kadra).  

I tak super, że jesteś z okolic Warszawy. Mam wrażenie, że tam o wiele więcej się dzieje w tym temacie i jest wybór. Nawet z tego, co piszesz, wynika, że są rozwiązania alternatywne, u nas b. mało jest takich punktów, gdzie można posłać dziecko, a główną metodą terapii jest behawioralka. Mam wrażenie, że Trójmiasto jest sto lat za... (nie napiszę, bo nie chcę być posądzona o rasizm ).

Jeśli chodzi o SI, to polecam konsultacje u p. Przyrowskiego (Warszawa). Na mnie naprawdę zrobił wrażenie swoją wiedzą i profesjonalnym podejściem. Żałuję, że tu na miejscu nie znalazłam takiego speca w tej dziedzinie.

Terapeuty do pracy w domu szukałam poprzez znajomych, ktoś kogoś zna, poleca, czasem dawałam ogłoszenia do prasy (niestety z ogłoszeń zgłaszały się osoby, które zupełnie się nie sprawdzały). Można rozwiesić ogłoszenia w szkołach specjalnych, prywatnych ośrodkach, na uczelniach.

Moim zdaniem, nie zaszkodzi małemu, jeśli terapię będą prowadziły dwie różne osoby. Generalnie uważam, że to nawet lepiej. Dziecko przyzwyczaja się do jednego terapeuty, może dojść do takiej sytuacji, że zdobędzie wiele umiejętności, ale będzie potrafiło je pokazać tylko przy swoim terapeucie. Jeśli będzie pracowało z dwiema osobami, będzie to dla niego generalizacja osoby, tak myślę. Jedyny problem, jak dla mnie, to taki: program dla dziecka powinien być spójny i prowadzony przez obu terapeutów w podobny sposób. Materiał, nad którym dziecko będzie pracować, powinien być wprowadzany przez jednego i drugiego terapeutę. Np. jeśli jeden wprowadza kolor czerwony i zielony, to drugi nie może wprowadzać żółtego i niebieskiego. Poprostu musi być ściśle i jasno ustalone, jakie ćwiczenia będą wykonywane z dzieckiem.

Logopeda, dobry logopeda, jest niezbędny. My zorganizowaliśmy to w taki sposób, że zajęcia z logopedą zapewniamy dziecku raz w tygodniu, a terapeuta codziennie powtarza ćwiczenia przez niego zalecone. Dobrego logopedy szukałam dość długo, ale udało się wreszcie...

Synek raz w tygodniu chodzi też na hipoterapię. Basen też jest super, ale już nie mamy kiedy . Jesteśmy obładowani. A w tym wszystkim dziecko musi jeszcze odpoczywać. Jak się je przeładuje, skutek może być odwrotny.

Jeśli chodzi o literaturę, polecam "Byłam dzieckiem autystycznym" Temple Grandin. Mnie podniosła ona nieco na duchu - czytałam ją jakoś wkrótce po otrzymaniu diagnozy. Polecam też książkę Petera Szatmari, nie pamiętam w tej chwili tytułu (jest na pewno w zakładce dot. literatury, tu na forum), ale zamieszcza on w niej zbiór autentycznych historii osób z autyzmem (w różnym wieku). Odnalazłam w nich sporo cech, które posiada mój synek, przez co lepiej rozumiem jego "dziwne" zachowania. Moim zdaniem, im lepiej rozumiemy nasze dzieci, tym łatwiej dopasować do nich metody teraputyczne. Wiele metod mówi, że "trzeba podążać za dzieckiem". Żeby za nim podążać, trzeba postarać się jak najlepiej je zrozumieć.....

Pozdrawiam i życzę powodzenia i wytrwałości

żadna terapia nie da efektów, jeżeli nie zlikwidujesz czynników , które drażnią układ nerwowy.

Do takich czynników należy cukier, gluten i mleko.

Wiem , że to obecnie za dużo zmian - ale nie zapomnij o tym temacie.

Obejrzyj sobie artykuły w poradniku i dziale nauka tutaj na przykład. http://www.forumautyzmu.pl/poradnik http://www.forumautyzmu.pl/nauka

Między innymi jest tam mowa o dietach.

Pozdrawiam!

Nie wiem dlaczego piszę Pani nieprawdę na forum.

Nie ma ośrodków terapeutycznych szkoły krakowskiej pod Warszawą. Każda z 6 logopedek,  która pracuje w W-wie,  ma swój własny prywatny gabinet. Jedynie w Krakowie są 3 gabinety, które można by tak nazwać, bo pracują w nich po 3 absolwentki logopedii krakowskiej.(Gżegzółka i Sylaba), oraz Zespół Diagnozy i Terapii Języka przy szkole dla dzieci niesłyszących.

Rozumiem, że jest Pani w trudnej sytuacji i reaguje b. emocjonalnie. Moją intencją nie było obrażać Panią, a jedynie sprostować nieścisłości które Pani napisała. Nie komentowałem nawet  "wymuszanie, zaciskanie raczki na olowku az do bolu.... nie wyobrazam sobie tego" przypisywanego przez Panią Metodzie Krakowskiej, gdyż faktycznie nie znam warsztatu pracy p. Masłowskiej. (Sądziłem nawet przez małą chwilę, że może być to kolejny atak przeciwników MK)

Chodzi o precyzyjne oddzielenie tego co jest Metodą Krakowską, a co MTG, bo przecież pokrewieństwo autorek nie ma tu żadnego znaczenia.

MTG nie jest synonimem MK, lecz jej małą, czasami konieczną cząstką i nie zapewnia nabycia języka, lecz inicjację jego nabywania.

Praca p. Masłyk jest z pewnością potrzebna i ważna dla dzieci u których nie ma już szansy na spontaniczne pojawienie się mowy, pomimo stosowania stymulacji MK. Dla większości małych dzieci ze spektrum autyzmu, MTG w ogóle nie jest potrzebne. Stąd taki nacisk kładę na tym forum, na szybkie uzyskanie diagnozy i rozpoczęcie terapii MK.

Metoda Krakowska  buduje system językowy dziecka, jednocześnie ze stymulacją wszystkich funkcji poznawczych.

Terapeuta który nie prowadzi stymulacji rozwojowej, a jedynie wywołuje artykulacje, nie jest terapeutą Metody Krakowskiej.

Mam nadzieję, że wyjaśnia to Pani mój post, oraz  że otrzyma Pani odpowiedzi na wszystkie dręczące Panią pytania

podczas spotkania z prof. Cieszyńską.

pozdrawiam serdecznie

Janek

Na prawdę nie powinna mieć Pani o to pretensji. Gżegżółka nie oferuje MTG. Jest to sztuka którą opanowało tylko kilka osób w Polsce. Po raz pierwszy w tym roku akademickim będzie oficjalnie nauczana na studiach w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Poza tym z tego co Pani pisze, nie jest już to takie istotne dla postępów w terapii Pani synka.

pozdrawiam serdecznie

Janek

Doprawdy nie wiem co sądzić o pani poście, zadałem sobie trud i spytałem p.Profesor o ten termin,okazało się że w tym dniu nie przyjmowała żadnych dzieci z Warszawy, czy też jej okolic.

Może Pani pomyliły się daty?

pozdrawiam

Janek

zakładając że janek w ogóle jest terapeutą

Hej ricorrete- fajnie ze bylas u dr. Korendo.  Co dokladnie wam powiedziala? I jakich terapeutow lub osrodki polecila?

Ja czytalam na temat metody duzo w internecine I wnioski sa takie. Rodzice ktorzy ja stosowali bardzo ja polecaja bo dzieci szybko zaczynaja mowic.

Ci co nie stosowali I tylko czytali o niej troche neguja czesto bo nie wiedza na czym polaga. Porownuja ja z ABA (co jest bledne) lub twierdza ze metody uczy glownie jezyka (co tez nie jest prawda)

Zakup ksiazke ktora dr Ci polecila, jest swietna.

Nie znam zadnych przeciw a stosuje metode  4m.

Napewno nie znajdziesz lepszej terapii, wszystko co proponuja panstwowe osrodki (glownie ABA lub metoda opcji) to dno I wiele dzieci chodzi latami zeby nauczyc sie kilka slow.

Niestety prawda jest taka ze jak nie zaplacisz to zmarnujesz najlepszy czas Twojego dziecka na jezdzeniu do osrodka bez jakis wiekszych efektow w rozwoju I mowie.

Bardzo duzo mozesz zrobic w domu sama pod warunkiem ze bedziesz miec dobrego logopede. To podstawa,. My przez miesiac bylismy u jednej kobiety ktora niby prowadzila nas ta metoda… a to byla porazka!!!

no to super ciesze sie bardzo:) napisz jak sie wszystko rozwinie

my jestesmy po 4 miesiacach terapi z terapeuta w osrodku ktory poleciala pani doktor i moj Kuba teraz mowi bardzo duzo. Jak pomysle ze wtedy nie umial powiedziec ani jednego slowa to nie chce mi sie wierzyc:)