Strona głównaForumPytania do specjalisty

Jak się zachowywać?

Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

6 odpowiedzi [Ostatni wpis]

sob., 04/02/2012 - 17:07

Miasto: Rybnik

Witam! Mam na imię Igor, mam nasępujący problem. Otóż miłość mojego życia ma brata który cierpi na autyzm. Krzysiu ma już nascie lat i jest w wieku który u normlanie funkcjonującego w społeczeństwie człowieka przedstawia pewnego rodzaju świadomość. Z tego co mi wiadomo, na terapi z pośród wszystkich dzieci czyni najwieksze postepy. W domu potrafi sformuować swoje żadania w sposób nie werbalny, powiedzmy jeśli ma ochote posłuchać jakiegoś utworu potrafi go zanucić i chodzić za domownikiami tak długo puki nie dopnie swego. Nie miałem niestety jeszcze okazji poznać go osobiście. W związku z tym mam pare pytań. Jak sie zachować po przekroczeniu progu domu? Przywitać sie z nim jak z jego rowieśnikami? Co robić by nie wywołać nieporządanych reakcji? Prosze również o wszelkiego rodzaju podpowiedzi.

P.S.

Przepraszam jeżeli kogoś uraziłem, nie miałem tego na celu. Jeżeli bede wstanie to uściśle informacje na temat Krzysia w odpowiedzi. Bardzo prosze o pomoc, moja wiedza w tym temacie jest praktycznie promilowa a chce wiedziec jak najwiecej.

sob., 04/02/2012 - 17:23

dorobella

Miasto: Śląsk

Odp: Jak się zachowywać?

Każde dziecko jest inne, porozmawiaj z miłością swojego życia co powoduje u Krzysia np. zachowania agresywne. Ja odwiedzając pełnoletnie osoby z autyzmem, w klasie autystycznej, zachowywałam się normalnie. Byłam miła, oni też.

Poczytaj o autyzmie, na forum, w sieci. Będzie dobrze.

pon., 06/02/2012 - 14:33

Uleńka

Kim jestem: Rodzina

Miasto: Gdynia

Odp: Jak się zachowywać?

Witaj,

moim zdaniem powinieneś przywitać się z chłopcem w tradycyjny sposób. Terapie raczej dążą do tego, aby osoby z autyzmem dostosowały swoje zachowanie do reszty społeczeństwa. Krzyś będzie miał okazję "przećwiczyć" powitanie z nową/obcą osobą. Myślę, że warto porozmawiać z tą "życiową miłością" , bo ona najwięcej wie o swoim bracie, zna jego słabe i mocne strony, wie w jakich sytuacjach najczęściej pojawiają się zachowanie niepożądane/stymulacje i co robić, aby ich uniknąć, ewentualnie jak się zachowywać, kiedy wystąpią. Podam przykład: mój synek denerwuje się, kiedy jest głośno, większa ilość osób w domu niż zwykle, np. spotaknie rodzinne, powodują u niego stres, który rozładowuje oddając się stymulacjom (np. machanie rękami). Chciałabym więc, aby moi goście, znając problem, starali się zachowywać w miarę możliwości niehałaśliwie . O takich rzeczach warto wiedzieć wcześniej. I warto wiedzieć, jak reagować. Twoja "miłość" oraz spotakania z jej bratem, z czasem wszystko Ci rozjaśnią . Moim zdaniem najważniejsze jest traktowanie chłopca "normalnie". Mój synek wyczuwa, kiedy ktoś naprawdę jest zainteresowany kontaktem z nim, naprawdę. Trochę to trwa, ale przyzwyczaja się do osób, z którymi w miarę często się widuje. Jeśli spróbujesz zrozumieć, w jakim położeniu jest Krzyś, z czasem możesz nawiązać z nim fajny kontakt , tak myślę. Powodzenia . Nie ma się czego obawiać . Osoby z autyzmem, nawet jeśli nie mówią/lub mówią niewiele, bardzo dużo rozumieją (choć nie zawsze łatwo to w nich dostrzec). To moje zdanie ...