Mowa u osób z zespołem Aspergera

Mogłabyś podać, w jakich książkach twierdzi się, że osoba z ZA nie może mieć wady wymowy? Przecież to oczywista bzdura. Zespół Aspergera nie chroni przed wadami wymowy, tak samo jak nie chroni przed zapaleniem ucha;)

Co do dysfunkcji języka, to chyba znamy inną literaturę, ponieważ powszechnie wspomina się m.in. o konkretyźmie rozumienia mowy, mowie konkretniej, "barokowej" itp.

Niemniej, bardzo często w naszym kraju diagnozuje się ZA po prostu u mówiących dzieci z autyzmem. Stąd być może spotkałaś się z takimi zjawiskami jak opóźniony rozwój mowy, nasilone echolalie, mylenie zaimków itp. Te istotnie nie występują w ZA, gdyż jak kryteria diagnostyczne głoszą - dziecko z ZA ma prawidłowy rozwój mowy do 3 roku życia - wypowiada zdania poprawne gramatycznie. Jakościowo natomiast może występować cały szereg dysfunkcji (przykłady w akapicie wyżej)

OK. Znam te książki, więc mogę podjąć wątek. Opisują problemy skrótowo, ale zasadniczo dość precyzyjnie.

Jeżeli dziecko lekko myli zaimek ja - mogłabym uznać, że to wybiórczy problem, o ile pozostałe aspekty mowy są prawidłowo wykształcone. Ale - jeżeli jest tak, jak napisałaś poniżej, to:

To miałaś do czynienia nie z dziećmi z ZA ale z autyzmem, którym błędnie zdiagnozowano ZA. Opóźniony rozwój mowy wyklucza ZA. Nie wiem, jakie wskaźniki stosowałaś dla echolalii, że uzyskałaś tak wysoki procent występowania jej w grupie dzieci z ZA. Dla mnie to całkowicie niezgodne z moim doświadczeniem. Owszem, zdarza się, że dzieci z ZA persewerują, albo mają śladową echolalię wykorzystywaną funkcjonalnie. Ale generalnie raczej to zjawisko występuje u dzieci z ZA z niższym poziomem inteligencji (w dolnej granicy normy).

Zaburzenia pamięci semantycznej występują u dzieci z ZA dość często, jedna z autorek wymienionych przez Ciebie pozycji (nie pamiętam która) pisze o neologizowaniu - co wskazuje na problemy z semantyką. Nie wiem, co rozumiesz przez "brak pojęć"?

Nasilone agramatyzmy, zaburzenia fleksji i składni - to wyklucza prawidłowy rozwój mowy i rozumienia, co zawierają kryteria diagnostyczne dla ZA.

Prawdopodobnie, w Twojej grupie badawczej znalazło się po prostu dużo dzieci z autyzmem a nie ZA. Niestety, wciąż w Polsce diagnozuje się ZA tam, gdzie go nie ma - wystarczy, ze dziecko w miarę sprawnie mówi. Znam nawet przypadki diagnozowania ZA u dzieci z autyzmem i umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną - co już jest kuriozum.

Cytat:

Spotkałam się nawet z taką opinią po wybraniu swojego tematu pracy "co ty tam będziesz badać, jak tam nic nie jest zaburzone"

Oczywiście, że warto badać ten temat. Mowa osób z ZA jest bardzo ciekawa, problemy językowe są subtelne. Bardzo ciekawe są aspekty występowania zaburzeń mowy deklaratywnej, narracji, zdolności prowadzenia dialogu z uwzględnieniem perspektywy drugiej osoby.

Wydaje się jednak, że problemem jest kontrolowalność prawidłowego postawienia diagnozy... Problem jest duży. Dość powiedzieć, że co roku pracując z grupami dla dzieci z ZA, mam wśród zgłoszonej 10 dzieci około 70-80% z autyzmem a nie ZA. A "na papierze" mają ZA. Implikacje są przykre - niedostosowana terapia, nieprawidłowa percepcja dziecka przez rodzinę a także "umykanie" diagnostyce dzieci, które naprawdę mają ZA - bo specjaliści, ktorzy dotąd widzieli tylko dzieci z autyzmem i nieprawidłową diagnozą ZA, nie rozumieją wogóle czym jest to zaburzenie rozwoju...