Bardzo wielki problem!

Dziekuje bardzo za odpowiedz.Jest dokladnie tak jak przeczytalam.Syn bardzo boi sie psa zeby wlasnie nie szczekal i musze czesto chodzic innymi drogami przez to.Telefon mu na szczescie nie przeszkadza jako dzwiek,ale za to absolutnie nie toleruje jak przez niego rozmawiam.Uprzedzam go,ze bede z kims rozmawiala,ale czasem to nie skutkuje./uzywam Pictogramow mimo iz jest werbalny/Co do jego brata to maly jest w miare cichym dzieckiem z,ktorym mamy rowniez problem bo wykazuje stereotypie i jeszcze nie mowi.Starszy syn jest nim przerazony ,za kazdym razem jak go widzi to patrzy na Niego jak na" Przybysza z innej Planety" a to On tak naprawde przybyl z daleka i nie wiem jak z Nim postepowac.Mial na poczatku psychoterapie dwa i pol roku co NIC nie dalo,nastepnie przez trzy lata uczestniczyl w zajeciach grupowych i rowniez indywidualnych w Osrodku dla dzieci autystycznych.Mam wrazenie,ze nic to nie dalo bo nie widzimy chocby najmniejszego efektu.Obecnie przeszlam szkolenie z metody ABA,ktora mam zamiar aplikowac w domu,ale wlasnie zadaje sobie pytanie czy ona pomoze mi w pozbyciu sie tego tragicznego dla mnie zachowania,ktore paralizuje cale nasze zycie "rodzinne"Jestem czesto w domu sama z dziecmi i czuje sie BEZRADNA .Probuje ,probuje i jeszcze raz probuje cos zmienic w naszej sytuacji bez skutku.Mam dni kiedy mam ochote po prostu wyjsc z domu i juz nie wrocic bo jest mi ciezko.Nie mieszkam w Polsce i jestem jeszcze bardziej sama z tym wszystkim.Sprobuje tej metody integracji sensorycznej i ta druga metode.Musze tu znalesc odpowiedni osrodek lub terapeutow prywatnie.Dziekuje "lotny umysl" za porade czekam moze ktos jeszcze cos dorzuci.Dziekuje bardzo i pozdrawiam

Dzien Dobry" Kotek"

Dziekuje za odpowiedz.Mieszkamy we Francji i tu wiekszosc Osrodkow Terapeutycznych podchodzi pod Psychiatrie.W tych Osrodkach uzywaja metod,ktore nie sa przystosowane dla dzieci autystycznych.Sa Szkoly ABA w Paryzu jest ich kilka,ale lista oczekujacych jest na piec przyszlych lat.Moj syn ma 10,wiec za piec taka Szkola juz nie bedzie dla Niego.Szukam prywatnie terapeutow,ale znalesc dobrego i kompetentnego i jeszcze,ktory nie zedrze z Ciebie skory nie jest latwo.Moj syn uczeszczal przez dwa i pol roku na psychoterapie do Osrodka Panstwowego co nie sprawilo zeby cos sie u Niego zmienilo na lepsze.Syn jest dzieckiem nadpobudliwym i od zawsze mamy z tym problem.Po seansie u Pani Psycholog syn byl jeszcze bardziej pobudzony,wybiegal za kazdym razem z jej gabinetu,krzyczal i rzucal sie na ziemie chwytajac ja za nogi.Patrzelismy na to i zastanawialismy sie co jest powodem no i po dwoch latach powiedzielismy DOSC co to ma byc.To bylo zwykle nieporozumienie.Pani byla bardzo mila , ale nie kompetentna w sprawie autyzmu!!!!!!!!Znalezlismy,wiec Osrodek zajmujacy sie autyzmem i tylko autyzmem.Syn mial tam zajecia w grupie z ,ktorej potem zostal usuniety bo przeszkadzal??????? nigdy tego nie zrozumialam bo przeciez chodzi o to aby takie dzieci wlaczyc do grupy a nie karac i z niej usowac.Syn mial tam rowniez psycholog,hipoterapie,basen,logopedke i zajecia indywidualne.Przebyl tam trzy bite lata i jak byl nadpobudliwy tak jest do tej pory.Gdzies podswiadomie wiem,ze da sie go wyciszyc.Chce sprobowac ABA bo widzialam prace i rezultaty tej pracy.Mysle,ze po trzech latach takiej terapii widzialabym to cos co sie zmienilo na lepsze.Adas jest dzieckiem o bardzo dobrym poziomie intelektualnym ,ale jego nadpobudliwosc sprawia,ze no wlasnie ma braki bo nie moze sie skupic i pracowac jak nalezy.Do tego dochodzi ten lek przed bratem i innymi malymi dziecmi na placu zabaw czy ulicy.Wczesniej bal sie panicznie motoru nawet wtedy gdy stal sobie taki zaparkowany na parkingu,moj syn az sie trzasl .Szukam tu teraz Osrodka z terapia integracji sensorycznej.Znalazlam Osrodek z terapia Tomatisa czy to tez moze Nam pomoc z tego typu problemem???W domu mowimy wylacznie po francusku i tak jest wszedzie.Z Adasiem rozmawialam po polsku od urodzenia do 2,5 l ale jak sie zorientowalismy,ze cos jest nie tak przeszlam na francuski.Maz jest francuzem i rodzina tak,wiec nikt oprocz mnie nie mowilby po polsku.Dziekuje za probe pomocy ,serdecznie pozdrawiam.

Witam.

No to wlasnie napisalam,ze tu u mnie autyzm ma zwiazek z zlym traktowaniem dziecka przez matke i brakiem jakis cieplych relacji miedzy matka a dzieckiem.Proponuja Psychoterapie i daje ona tyle co nic.Dziecko stracilo dwa i pol roku a to duzo i gdy zapytalam po jakims czasie czy moj syn potrzebuje jakis innych terapii np logopedycznej bo nie wiele w tym czasie mowil to odpowiedz byla NIE tylko Psychoterapia!!!!!!!No to zakonczylismy wspolprace.Okazalo sie,ze syn potrzebowal wielu innych rzeczy.Adas chodzi do szkoly do klasy integracyjnej trzy razy w tygodniu.

Mam jeszcze pytanie na temat tej metody SI to znaczy ,ze Tomatis to zupelnie cos innego? to trening sluchowy.Jak ,wiec SI leczy problemy z nadwrazliwoscia sluchowa.Jak ta terapia wyglada i co robia terapeuci?Czy mozna ta terapie stosowac w domu?moze znasz jakies linki aby mi przyblizyly ta metode SI z gory bardzo dziekuje.Musze cos znalesc i rozwiazac moj problem.Dzisiaj przezylam jeszcze jeden trudny dzien.Moj syn ma obsesje na punkcie mlodszego ,ucieka przed Nim jak przed jakims wielkim wrogiem,zamyka mu drzwi przed nosem i rzucil kilka razy przedmiot w jego strone.Bylam z Adasiem w Parku i ku mojemu zdziwieniu nie uciekal przed mala dziewczynka ,ktora nie miala jeszcze trzech lat.Mala mowila spokojnie,nie krzyczala i nie plakala co moze nie odstraszylo Adasia.Kiedy zapytalam jaka roznice widzi miedzy ta mala a swoim bratem odpowiedzial,ze jego brat ma glosny donosny glos.Nie jest to tak do konca prawda choc moze Adas skrzetnie chowa w pamieci kiedy jego brat byl maly i glosno plakal bo nic innego nie przychodzi mi na mysl.Maly jest spokojny.

Rozpisalam sie ,ale chyba mam taka potrzebe.Dziekuje i Pozdrawiam

Dzień dobry,

Nie jestem specjalistą w dziedzinie autyzmu, i nie jestem w stanie odpowiedzieć na Twoje pytania, Doremi. Włączę się w rozmowę, bo bardzo mi przykro, że padły tu słowa, które chyba paść nie powinny.

Forum jest/może być źródłem pociechy i nadziei. Chciałbym, żeby wszyscy mogli napisać tu i podzielić się swoimi doświadczeniami - to bardzo cenne. Jednocześnie czytając słowa: ,,Los Adasia jest przypieczętowany'' czy ,,straciła Pani cenne 4 miesiące terapii'' czuję niesmak. Nie mi ani nikomu innemu jest oceniać Twoje, Doremi, decyzje. Jesteś osobą, której najbardziej zależy na dobru Adasia i nikt nie ma prawa sugerować, że jest inaczej.

Nie jestem w stanie odnieść się do merytorycznej kwestii wpisu Janka, tym bardziej, że w wpis sugeruje, ze mieli Państwo ze sobą kontakt. Tym niemniej forma zwracanej uwagi jest trudna do zaakceptowania.

Przykro mi, Doremi, że usłyszałaś tutaj tyle gorzkich słów. Jesteśmy z Tobą.

Mi też przykro z powodu zaistniałej sytuacji.

A informacje o Tomatisie można znaleźć też na stronie Nie-Grzecznych Dzieci. Daj znać Doremi, jak się czegoś interesujacego w temacie dowiesz za chwilę najprawdopodobniej będziesz ekspertem w tej dziedzinie
 

Ma Pan prawo zagladac na wszystkie forum jakie istnieja.Nie ma Pan jednak zadnego prawa zwracac sie do mnie w ten sposob poniewaz sobie tego nie zycze.Nic Pan o mnie nie wie a tym bardziej o tym o co mi chodzi opisujac jakas moja osobista historie.Krytykuje Pan na innych forach osoby tylko za to,ze nie chca korzystac z  "pomocy" przez Pana oferowanej.Nie jestem pewna czy jest Pan osoba za ,ktora sie Pan podaje.Przypuszczam jednak,ze ma Pan jakis cel w tym co Pan robi.O autyzmi nie wie Pan NIC

Janek napisał:

> Powinna Pani natychmiast zastosować płytki p. Wianeckiej "Słucham i uczę się mówić".

Tak naprawdę trudno powiedzieć, co Doremi powinna zrobić natychmiast skoro mieszka w Paryżu, nad którym najwyraźniej krąży widmo Bettelheima. Być może powinna natychmiast wyprowadzić się z Francji.

Ale marketing Janek robisz dobry, taki w stylu telezakupów Mango, albo łańcuszków św. Antoniego - "Zuzanna nie kupiła płytek p. Wianeckiej i los jej został przypieczętowany: dwa dni później wypadła z balkonu. Sparaliżowany Krzystof kupił płytkę i już po godzinie odsłuchu obudził się ze śpiączki";)))

Wg mnie tzw. "metoda Wianeckiej" jest w przypadku dzieci z autyzmem nieporozumieniem. To głównie pamięciówka i uczenie na siłę wypowiadania dźwięków, sylab itp. A problemy komunikacyjne dzieci autystycznych nie polegają wyłącznie na brakach słownikowych i problemach z artykulacją. Jeśli ktoś opracowuje ten sam program dla afatyków, alalików i autystów to prawdopodobnie nie wie na czym polega autyzm i procesy poznawcze w autyzmie.

I także najpewniej zapomina że mowa to nie znaczy od razu komunikacja. Wiele dzieci autystycznych mówi, ładnie artykułuje głoski itd. Ale pogadać to z nimi nie pogadasz.

Doremi - wg mnie nic nie straciłaś.  Natomiast to co powinno się zadziać z Twoimi dziećmi to:

1. Dzieci powinny przejść porządną diagnozę funkcjonalną na podstawie której byłby opracowany program terapii.

2. O młodszym nie wyrokuję, bo właściwie nie wiadomo co z nim jest, ale starszy powinien być objęty całościową terapią nastawioną na rozwijanie komunikacji, funkcjonowania społecznego, poznawczego itd + terapia sensoryczna.

pozdro

Tak trzymaj Doremi!

Dziekuje!! Dam znac z cala pewnoscia.

Mam jeszcze jedno pytanie co myslicie o diecie dla dzieci autystycznych.

Pozdrawiam serdecznie

Jakoś w niedługim czasie ma się pojawić tutaj artykuł o dietach, wiem, że Ula.S nad nim pracuje, ale nie wiem kiedy będzie.

Ja natomiast słyszałem (proszę traktować to z bardzo dużym dystansem, to po prostu zasłyszane rozmowy jakichś znajomych, którzy siedzą w autyzmie ze strony naukowo/terapeutycznej), że choć bardzo wiele różnych osób poleca diety, to zasadniczo zwykle poleca się je ,,profilaktycznie'', tj zupełnie nie badając, czy akurat to dziecko rzeczywiście jest czy nie jest uczulone na jakiś składnik. Powoduje to często to, że rodziców kieszenie są ostro wymywane z pieniędzy, które znacznie lepiej byłoby przeznaczyć na terapie. Naturalnie jest masa ludzi, którzy obserwują widoczną poprawę po zastosowaniu diet. Ot, jak ze wszystkim, trzeba do sprawy podejść indywidualnie i PRZED zastosowaniem diety postawić sobie wyraźne oczekiwania czego się po niej oczekuje i w jakim terminie będzie się sprawdzało (i jak, żeby zniwelować subiektywne odczucia) czy dieta faktycznie pomaga mojemu dziecku.

Trzeba mieć jeszcze na uwadze jeden aspekt stosowania diet: jeśli dieta jest drakońska i dziecko je rzeczywiście zupełnie inaczej niż wszyscy to ta dziwność się jakoś ,,propaguje'', tj dziecko czuje, że coś jest od niego odsuwane itp. Zobacz też wpis: http://www.forumautyzmu.pl/forum/wolne-dyskusje/jak-czujecie-sie-majac-d... .

Warto byłoby, żeby jeszcze wypowiedzieli się rodzice, wtedy obraz będzie prawdziwszy niż moje ,,a ja słyszałem''.

Pozdrawiam