Witaj na Forum Autyzmu
Rozmiar czcionki
Zaloguj

Immunologia - słownik pojęć

Antygeny – substancje (białka, węglowodany, lipidy, kwasy nukleinowe) mogące indukować odpowiedź układu odpornościowego.

Przeciwciała (immunoglobuliny) – glikoproteiny (białka posiadające dołączone reszty cukrowe) mające zdolność do rozpoznania i swoistego wiązania antygenu. W ludzkim organizmie obecnych jest pięć podstawowych klas przeciwciał: IgA, IgD, IgE, IgG i IgM. Przeciwciała produkowane są przez limfocyty B. To, między innymi,  dzięki przeciwciałom układ odpornościowy zdolny jest do rozpoznania i unieszkodliwienia patogenów infekujących nasz organizm. 

Autoprzeciwciała – przeciwciała skierowane przeciwko elementom własnego organizmu, przede wszystkim białkom, ale też np. DNA. Ich działanie może prowadzić do destrukcji tkanek i narządów.

Autoantygeny – antygeny własne organizmu, czyli substancje własne organizmu mogące wywołać odpowiedź układu odpornościowego przeciwko samym sobie.

Prezentacja autoantygenów – proces, dzięki któremu autoantygen jest rozpoznawany przez układ immunologiczny. W normalnych warunkach białka własne organizmu nie są rozpoznawane przez układ odpornościowy – jest to tak zwana tolerancja układu odpornościowego na antygeny własne. W patologii może dochodzić do prezentacji własnych antygenów, np. białek budujących chrząstkę, komórkom, które, dzięki temu, rozwiną odpowiedź przeciwko tym białkom. Prezentacja autoantygenów i antygenów z zewnątrz zachodzi dzięki cząsteczkom MHC obecnym na komórkach prezentujących antygen (tzw. komórki APC od ang. antigen presenting cell).

Cytokiny – cząsteczki białkowe wydzielane głównie przez komórki układu odpornościowego mające wpływ na różne funkcje tychże komórek, np. na rozmnażanie się komórek, ich wzrost, migrację, wydzielanie różnych czynników, zaostrzanie bądź wyhamowywanie odpowiedzi zapalnej.  Wśród cytokin wyróżniamy głównie: interleukiny (IL), chemokiny (odpowiedzialne za migrację komórek), interferony (IFN).

Autoimmunizacja - reakcja odpornościowa organizmu skierowana przeciwko własnym komórkom i tkankom. Normalnie reakcja odpornościowa organizmu skierowana jest przeciwko antygenom z zewnątrz (np. bakteriom, grzybom) lub uszkodzonym komórkom organizmu (np. komórki nowotworowe, zarażone wirusem). W przebiegu odpowiedzi autoimmunizacyjnej powstają przeciwciała skierowane przeciwko elementom własnym organizmu (tzw. autoprzeciwciała) i limfocyty skierowane przeciwko normalnym komórkom organizmu (czyli limfocyty autoreaktywne). W efekcie dochodzić może do uszkodzenia tkanek i narządów i do rozwoju chorób autoimmunologicznych. Choroby autoimmunologiczne dzielą się na narządowo swoiste, tj., gdy proces autoimmunizacji ogranicza się do danego narządu, np. cukrzyca typu I (proces ogranicza się do trzustki) i układowe, czyli dotyczące wielu narządów (np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy).

Chcesz coś dodać od siebie? Chciałbyś zgłosić swoje uwagi? Skomentuj ten artykuł na forum. Zapraszamy!
Jeśli jesteś w stanie pomóc innym dzieląc się swoimi doświadczeniami: napisz artykuł poradnika. Opisz, jak zdobyć diagnozę, jak ubiegać się o miejsce w przedszkolu, jak przebrnąć problemy z ZUSem albo jakie książki polecasz.
Nie bój się eksperymentować, Twoja porada będzie widoczna na spisie porad dopiero gdy będzie gotowa.